dokąd? przed siebie!

Starannie pielęgnuję swoją świadomość, dbając by nic aninikt jej nie zakłócił, mimo że nieraz jest to wysiłek daremny, bo jak wiadomokształtujemy się nie my sami, lecz kształtuje nas środowisko, w którym żyjemy.Czasem uważam wręcz, że tylko w samotności możemy być sobą. A może w tym tkwisęk, by znaleźć osobę taką, przy której własną osobowość jesteśmy w stanieutrzymać. Wielką odrazę czuję na myśl zmieniania się, może wręcz nierozsądnie,bo na lepsze też zdarza zmieniać się, choć ta idea jakaś zakłamana wydaje mi się.Pewnie przede wszystkim dlatego, że ja kocham się, wpadając wegocentryczno-egoistyczną spiralę, która prowadzi… no dokąd, właśnie?